آيا
در مورد امام زمان(ع) و حكومت عدل او، در اديان، مذاهب و فرقههاى ديگر نيز
آمده است؟
پاسخ:
قرآن
كريم در اينباره ميفرمايد:
"وَ
لَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الاْ رْضَ
يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّـَـلِحُونَ ;(انبيأ،105) در زبور بعد از ذكر
(تورات) نوشتيم: بندگان شايستهام وارث (حكومت) زمين خواهند شد!". در
روايتى امام باقر (ع) ميفرمايد "هم اصحاب المهدى فى آخر الزمان"; مقصود
از بندگان شايستهاى كه وارث حكومت زمين ميشوند، ياران حضرت مهديغ در آخر الزمان
هستند.(تأويل الآيات، سيد شرف الدين حسينى استر آبادي، ص 326، انتشارات جامعه
مدرسين.) بنابراين در كتاب "زبور" حضرت داود بشارت به حكومت عدل حضرت
مهدى داده شده است.
جالب
آن كه در كتاب "مزامير داود" كه امروز جزء كتابهاى عهد قديم است، عين
تعبيرى كه در آية فوق آمده يا مشابه آن در چند مورد ديده ميشود و نشان ميدهد با
تمام تحريفاتى كه در اين كتابها به عمل آمده اين قسمت هم چنان از دستبردها مصون
مانده است. از آن جمله در مزمور 37 جمله 9 ميخوانيم: زيرا كه شريران منقطع ميشوند،
و اما متوكّلان به خداوند، وارث زمين خواهند شد.
در
جاى ديگر همين مزمور جملة 11 ميخوانيم: اما متواضعانه وارث زمين شده از كثرت
سلامتى متلذذ خواهند شد. در جمله 27 نيز ميگويد: زيرا متبركان خداوند وارث زمين
خواهند شد، اما ملعونان وى منقطع خواهند شد...(اقتباس از تفسير نمونه، آيت اللّه
مكارم شيرازى و ديگران، ج 13، ص 520، دارالكتب الاسلامية.) اينها عناوينى است
كه در قرآن مجيد از آن تعبير به بندگان شايسته شده است.
در
كتاب زند (كتاب مذهبى زردشتيان در اينباره آمده است: لشكر اهريمنان با ايزدان
دائم در روى خاكدان محاربه و كشمكش دارند و غالباً پيروزى با اهريمنان باشد... آن
گاه فيروزى بزرگ از طرف ايزدان ميشود و اهريمنان را منقرض ميسازند... و بعد از
پيروزى ايزدان و برانداختن تبار اهريمنان، عالم كيهان، به سعادت اصلى خود رسيده
بنى آدم بر تخت نيكبختى خواهند نشست).
در
كتاب صفيناى نبي، فصل 3 در آية 6 و 7 ميگويد: به منظور گردآوردن طوايف بشر بر يك
دين حق، سلاطين دول مختلفه را نابود كنم، آن وقت برگردانيم به قومها لب پاكيزه
براى خواندن همه به نام خداى و عبادت كردن ايشان به يك روش.
"شاكموني" پيغمبر هندوها در
كتاب مذهبى خود ميگويد: پادشاهى دولت دنيا به فرزند سيد خلايق دو جهان "كشن"
بزرگوار تمام شود و او كسى باشد كه بر كوههاى مشرق و مغرب دنيا حكم براند و بر
ابرها سوار شود، و دين خدا يك دين شود و دين خدا زنده گردد.
در
انجيل متى فصل 24 آيه 27 و 30 آمده است: "...چون برق كه از مشرق بيرون ميآيد
و تا مغرب ظاهر ميگردد، آمدن فرزند انسان نيز چنين خواهد بود... خواهند ديد فرزند
انسان را بر ابرهاى آسمان كه ميآيد با قدرت و جلال عظيم...".
باز
در انجيل متى فصل 25 آية 21 گويد: "و چون فرزند انسان در جلال خود خواهد آمد
با جمع ملائكه مقدسه بر كرسى بزرگى قرار خواهندگرفت."
اين
بود نمونهاى از بشارتهاى اديان و مذاهب ديگر در مورد مصلح جهانى حضرت مهديغ
البته همة اديان، مصلح جهانى را به نام "مهدي" نناميدهاند و هر مذهب
و كيش او را به نام مورد پذيرش همان آيين معرفى كرده است، ولى از قراين و شواهد
به خوبى ميتوان فهميد كه مقصود همة آنها همان "مهدي" از دودمان رسالت
اسلامى است.(ر.ك: مصلح جهاني، سيد هادى خسروشاهي، ص 58ـ61، انتشارات اطلاعات /
مهدى در بشارتهاى آسماني، محمد فقيه نيا، نشر بنياد پژوهشهاى علمى فرهنگى
نورالاصفيا / او خواهد آمد، على اكبر مهدى پور، نشر مؤسسه انتشارات رسالت.)
در
روايتى از امام باقر(ع) نيز نقل شده است كه فرمود: "حضرت موسي(ع) در
"سِفر اولي" نگاه كرد و قدرت و منزلت قائم آل محمد را مشاهده نمود، سپس
درخواست نمود تا خداوند او را قائم آل محمد قرار دهد، خداوند به او فرمود كه آن
حضرت از ذريه و فرزندان احمد6 است. سپس بار ديگر در "سِفر دوم" نگريست
و دوباره مانند همان مطلب قبلى را ديد، و همان درخواست را از خداوند نمود و همان
جواب را شنيد; همچنين در "سِفر سوم" نظر كرد و..."(الغيبه، محمد
بن ابراهيم نعماني، ص 240، مكتبة الصدوق، تهران / الصراط المستقيم، على بن يونس
نباطى بياضي، ج 2، ص 257، چاپ كتابخانه حيدريه نجف.)
بنابراين
دراديان و كتابهاى آسمانى سابق نيز بشارت به حكومت عدل امام زمان(ع) بوده است.
هر چند بر اثر تحريفاتى كه واقع شده، اين گونه تصريحاتى كه در اين روايت آمده،
الان وجود ندارد.